Barbórkowe śpiewanie z Dygającą Kapelą – tradycja, która łączy pokolenia

Barbórka, obchodzona 4 grudnia, to na Górnym Śląsku coś znacznie więcej niż tylko święto górników. To dzień, w którym religijna zaduma splata się z radością wspólnego biesiadowania, a lokalna tradycja staje się żywą częścią codzienności mieszkańców regionu. Od pokoleń Barbórka jest świętem „do tańca i do różańca” – po mszach i oficjalnych akademiach przychodzi czas na śpiew, muzykę i spotkania w gronie sąsiadów, przyjaciół i rodzin.

Wspólne świętowanie to jednak coś więcej niż dobra zabawa. Ma ono ogromne znaczenie dla budowania wspólnoty – umacnia więzi, pomaga pielęgnować wartości związane z górniczą tradycją i daje przestrzeń do rozmowy o historii i teraźniejszości. W czasach dynamicznych zmian i transformacji energetycznej takie spotkania stają się ważnym sposobem zachowania niematerialnego dziedzictwa regionu oraz przekazywania go młodszym pokoleniom.

Górniczy folklor śpiewaczy ma głębokie, oddolne korzenie. Już pod koniec XIX wieku dwaj rozbarscy pasjonaci – Feliks Musialik i Łukasz Wallis – zaczęli zapisywać i kolekcjonować ludowe piosenki, które żyły w ustnej tradycji śląskich górników. W ich zbiorach dominowały utwory związane z polską kulturą i językiem, a jedynie część z nich koncentrowała się na samej pracy w kopalni.

W XX wieku dokumentacją pieśni zajął się profesor etnografii Adolf Dygacz. Dzięki jego wieloletnim nagraniom i zapisom powstał jeden z najcenniejszych zbiorów muzyki górniczej w Polsce. To on usystematyzował repertuar, wyodrębniając grupę pieśni bezpośrednio odnoszących się do życia i tradycji górniczej. Dziś jego ogromna spuścizna jest dostępna w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej, a wybrane utwory ukazały się w publikacjach takich jak „Pieśni górnicze. Wybór i opracowanie”.

Właśnie po ten repertuar sięgniemy 4 grudnia (czwartek) o godzinie 18:00, kiedy Dygająca Kapela poprowadzi wspólne barbórkowe śpiewanie – otwarte dla wszystkich, niezależnie od wieku i doświadczenia muzycznego.