Miejsca, których już nie ma. Historia KWK „Gottwald”
W 1903 roku złożono oficjalny wniosek o nadanie statusu górniczego kopalni o nazwie „Eminenz”. Realizację projektu rozpoczęto w lipcu 1904 roku. Kardynał wrocławski Georg Kopp poświęcił teren przeznaczony pod nowy szyb, który otrzymał imię „Jerzy” (niem. „Georg”).
Cała kopalnia przyjęła nazwę „Eminenz” na cześć Jego eminencji. W 1905 roku doszło do połączenia z zakładem wydobywczym o nazwie „Waterloo”. Właścicielami kopalni były szpital św. Ducha w Bytomiu oraz parafia katolicka w Chorzowie. Budowę zakończono w 1907 roku.
W 1928 roku kopalnię wydzierżawiła spółka akcyjna Huta Pokój, a od 1931 roku stała się częścią Rudzkiego Gwarectwa Węglowego. W czasie okupacji zatrudniano w niej jeńców wojennych z obozów pracy znajdujących się na obszarze Załęża.
Po zakończeniu II wojny światowej kopalnia przeszła pod zarząd Katowickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W 1953 roku zmieniono nazwę polskiej kopalni „Eminencja” na „Gottwald” na cześć pierwszego komunistycznego prezydenta Czechosłowacji – Klementa Gottwalda.
W latach 70. XX wieku wydobycie roczne kopalni przekroczyło 1 milion ton. 1 stycznia 1974 roku kopalnie „Gottwald” i „Kleofas” z dzielnicy Załęże zostały połączone, a nowa jednostka przyjęła nazwę „Gottwald”. W 1979 roku roczne wydobycie osiągnęło 2 797 331 ton.
Od 1990 roku, na skutek postulatów załogi, nazwę zmieniono na „Kleofas”. Eksploatację zakończono w 2004 roku. Tereny po kopalni stały się miejscem dla Silesia City Center, otwartego w 2005 roku. Zachowano trzy zabytkowe budynki kopalni oraz szyb „Jerzy”.
Fot. KWK Gottwald Kleofas Katowice Gůrny Ślůnsk Facebook

