Praca sezonowa. Państwowa Inspekcja Pracy apeluje o zawieranie umów na piśmie
Wraz z nadejściem lata wzrasta zapotrzebowanie na pracę sezonową w sektorach takich jak rolnictwo, gastronomia czy hotelarstwo. Serwisy ogłoszeniowe zalewają się ofertami tymczasowego zatrudnienia. Niemniej jednak, ze względu na tymczasowy charakter takiej pracy, pracownicy sezonowi są narażeni na niepewne warunki zatrudnienia, oszustwa i nadużycia.
W związku z tym Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) przypomina, że pracownicy sezonowi mają takie same prawa do uczciwych warunków pracy oraz prawa pracownicze i socjalne jak pracownicy zatrudnieni na stałe, i apeluje o ostrożność przy zawieraniu umów.
Pracodawca, który zatrudnia pracownika do pracy sezonowej, ma takie same obowiązki jak w przypadku każdego innego pracownika. Dotyczy to przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy oraz obowiązku zawierania umów na piśmie – czytamy w komunikacie PIP.
Praca sezonowa często kojarzona jest z okresem wakacyjnym i jest powszechnie postrzegana jako zajęcie dla młodych osób, w tym studentów i uczniów, w tym także nieletnich. Niemniej jednak praca sezonowa może być podjęta przez każdego, stanowiąc doskonałą okazję do zdobycia doświadczenia lub dodatkowego zarobku, szczególnie w obliczu rosnącej inflacji i wzrostu cen. Coraz więcej osób spoza Polski wykonuje prace sezonowe. Jednak ze względu na tymczasowy charakter takiej pracy, pracownicy sezonowi są bardziej narażeni na niepewne warunki pracy, oszustwa i nadużycia.
Najczęstsze naruszenia dotyczą zawierania umów na piśmie, czasu pracy i wypłaty wynagrodzenia przy umowach o pracę sezonową. Są to jednak te same nieprawidłowości, które występują w przypadku innych umów.
Praca sezonowa nie ma oficjalnej definicji, ale często odnosi się do wyroku Sądu Najwyższego z 3 kwietnia 1986 r. (sygn. III URN 20/86), zgodnie z którym praca sezonowa jest tymczasowym zajęciem wykonywanym jedynie przez pewien okres roku. Przykłady takiej pracy obejmują zajęcia wykonywane w sezonie letnim w gastronomii, hotelarstwie oraz w popularnych miejscowościach turystycznych nad morzem i w górach, sprzedaż biletów na atrakcje turystyczne, pomoc przy zbiorach owoców i warzyw, prace w ogrodnictwie oraz na budowie.
Pracownicy sezonowi mają takie samo prawo do uczciwych warunków pracy oraz prawa pracownicze i socjalne jak pracownicy zatrudnieni na stałe na podstawie umów o pracę na czas nieokreślony. Pracodawca ma obowiązek zapewnienia im bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.
Pracownicy zainteresowani podjęciem pracy sezonowej powinni zachować ostrożność i sprawdzić wiarygodność potencjalnego pracodawcy, a przede wszystkim pamiętać o konieczności zawarcia umowy na piśmie. Chyba że jest to umowa cywilnoprawna, czyli umowa-zlecenie. Chociaż dla jej ważności nie jest wymagana forma pisemna, zawsze doradzamy zawieranie jej na piśmie dla celów dowodowych.
Praca sezonowa może być oparta na umowie o pracę na czas określony, co stanowi korzystniejszą opcję dla pracowników, zapewniając im między innymi prawo do wynagrodzenia minimalnego i większą stabilność. Z perspektywy pracodawców jest to jednak mniej opłacalne rozwiązanie. Dlatego często oferują oni pracę sezonową na podstawie umów cywilnoprawnych, takich jak umowa-zlecenie czy o dzieło. Pozwala to na oszczędności związane z odprowadzaniem składek, ponieważ osoby poniżej 26 roku życia pracujące na podstawie umowy cywilnoprawnej nie są objęte obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi.
Wniosek jest taki, że praca sezonowa, choć może być atrakcyjnym sposobem na zdobycie doświadczenia zawodowego lub dodatkowego źródła dochodu, niesie ze sobą pewne ryzyko. Pracownicy sezonowi powinni być świadomi swoich praw i starać się zawierać umowy na piśmie, co daje im większą ochronę w razie sporów czy nieprawidłowości. Przed podjęciem pracy sezonowej warto sprawdzić wiarygodność pracodawcy i upewnić się, że warunki pracy są uczciwe i bezpieczne.
TB

