Dla przewoźników oznaczają dodatkowe koszty, dla pasażerów – stratę czasu. W kolejowej logistyce bywają jednak koniecznością. Zwłaszcza, gdy trwają ogromne inwestycje infrastrukturalne, które przynoszą planowe i niespodziewane problemy w ruchu pociągów. Mowa o postojach technicznych. Rekordowy, w siatce połączeń Kolei Śląskich trwa aż 20 minut.
Najdłuższy postój techniczny w bieżącym rozkładzie jazdy Kolei Śląskich to aż 20 minut. Rekord należy do pociągu “Kubalonka”, który na stacji Zabrzeg Czarnolesie czeka z dwóch powodów: zmiany kierunku jazdy i konieczności przepuszczenia innego pociągu.
Kosztowne, ale konieczne
– Postoje techniczne wynikają z sytuacji ruchowej i unikamy ich ze względu na wydłużenie czasu podróży oraz koszty rozumiane jako zwiększone zużycie energii elektrycznej do rozruchu i większe zużycie układów hamulcowych. Są jednak sytuacje, w których są koniecznością, chociaż dokładamy wszelkich starań, by były jak najkrótsze – tłumaczy Bartłomiej Wnuk, rzecznik prasowy Kolei Śląskich.
Najczęściej przed liniami jednotorowymi
Na etapie planowania rozkładu jazdy postoje techniczne stosuje się najczęściej przed liniami jednotorowymi w trakcie oczekiwania na zwolnienie szlaku przez pociąg jadący z przeciwnego kierunku oraz w sytuacjach, kiedy należy zachować właściwy odstęp pomiędzy kolejnymi pociągami o różnym czasie przejazdu. Częstym powodem postojów technicznych jest również konieczność „przepuszczenia” szybszego pociągu jadącego w tym samym kierunku. O ile to możliwe, postój jest wyznaczony na stacji z peronami. Wówczas postój techniczny przeważnie zamienia się w postój handlowy – taki, w którym pasażerowie wsiadają i wysiadają z pojazdu.
– W przypadku stacji położonych na liniach dwutorowych nieobjętych pracami remontowymi, o niskim ruchu pociągów, postojów technicznych jest mniej. Z kolei na stacjach w otoczeniu szlaków jednotorowych, o kolizyjnym układzie stacji lub większym ruchu pociągów mogą one zdarzać się kilkukrotnie w ciągu dnia – mówi Bartłomiej Wnuk.
