Kopalnia Węgla Kamiennego Miechowice, znana przed 1945 rokiem jako Preussengrube, odegrała istotną rolę w historii górnictwa Bytomia-Miechowic. Jej historia sięga końca XIX wieku, kiedy to w 1899 roku rozpoczęto jej budowę. Oficjalnie utworzona w 1900 roku, kopalnia powstała poprzez połączenie kilku pól górniczych i była własnością Franza Huberta von Tiele-Wincklera, przedstawiciela znanej rodziny przemysłowców.
Wydobycie węgla w kopalni Miechowice rozpoczęto w 1902 roku. Do końca II wojny światowej kopalnia nosiła niemiecką nazwę Preussen, a po wojnie, w 1945 roku, kopalnia została włączona do Zabrzańskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.
Jednym z ciemniejszych rozdziałów w historii kopalni był okres po 27 lipca 1945 roku, kiedy przy zakładzie działał obóz pracy przymusowej. Utworzony przez polskie komunistyczne władze, obóz ten więził niemieckich jeńców wojennych, uznawanych za niemiecką miejscową ludność cywilną oraz więźniów politycznych, którzy byli zmuszani do niewolniczej pracy.
W 1993 roku kopalnia Miechowice była miejscem tragicznego wstrząsu, w wyniku którego zginęło sześciu górników. Wydarzenie zostało upamiętnione pomnikiem. W ramach procesu restrukturyzacji górnictwa w 1996 roku, kopalnia Miechowice została połączona z kopalnią Bobrek, tworząc zakład Bobrek-Miechowice.
W 1999 roku zdecydowano o likwidacji kopalni Bobrek-Miechowice, a na jej bazie utworzono Zakład Górniczy Bytom III. W 2005 roku większość szybów i budynków kopalni została zburzona, z wyjątkiem szybu Ignacy, który przetrwał jako świadek dawnej działalności górniczej. Niestety, tereny pokopalniane stały się miejscem niebezpiecznych wypadków, których ofiarami były osoby zbierające złom.
22 marca 2017 roku budynki szybu Zachodniego zostały wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego, co pozwala zachować pamięć o przemysłowym dziedzictwie regionu.
Fot. Domena publiczna
